Günümüz toplumunda hem erkek hem de kadın çalışarak evin giderlerini karşılamaktadır. Giderleri karşılamanın yanında, ev için ortak kullanım alanlarına eşyalar almakta ve bunları beraber kullanmaktadırlar. Eşler, evlilikleri sorunsuz giderken ve mutlu iken bunun bilincine varmamaktadırlar ancak eğer evlilikleri boşanma ile sonuçlanırsa, eşya paylaşımında ciddi sıkıntılar yaşanabilmektedir. Çoğu insanın evlilik sözleşmesi konusu açıldığında dahi “ben boşanmak için evlenmedim” yaklaşımı aslında pek de mantıklı değildir. Evlilikte mutlu olmak ve nikah memurlarının deyimiyle “bir yastıkta kocamak” herkesin istediği bir şeydir fakat boşanmak da evlilik kadar gerçek ve olasıdır. Bundan ötürü çiftler arasında evlilik sözleşmesinin yapılması, her iki tarafında edinilmiş malların paylaşımı hususunda hak sahibi yapması açısından faydalı bir şeydir. Özellikle üçüncü bir kişi tarafından evliliğin boşanma ile sonuçlanması neticesinde, aldatılan taraf edinilmiş malları vermeme hususunda inatçı davranmaktadır. Ahlaki olarak yanlış olarak değerlendirilse bile yasalarla korunan evlilik müessesesinde, boşanmak isteyen tarafın talebi mahkemece dikkate alınmaktadır. Boşanmak kaçınılmaz olduğunda ise devreye evlilik sözleşmesi girmektedir. Taraflar eşit bir paylaşım taraftarı olmuşlarsa, sözleşme maddeleri yürürlülüğe girerek, her iki tarafın da lehine bir paylaşım yapılmaktadır.